ئازیِز وه ئه­ مرت فه ­ڒاشی «هلال»

دیِسان وسته­ وه سفره ­ی ڒه ­مه­ زان:

سفره­ ی صه ­ڒافێ، سواڵه­ تیِ ته­ن

فاڒۆ وه چه­ نێ سکه­ ی زه­ڒی گیان

ئیکسیِرێ ده­ سیِ زکه­ ڒۆ جه­ م­ل

سفره­ و، سگاریِ جه دوِکه­ ڵ که­ رۆ

دڵێ پای ڒاش بۆ نه­ له­ رزه­ کی ته­ ن

تا مله­ ی گیانش مه تاوۆ به­ رۆ

به ­ر خێڵی ساڵیش ڒۆچنه­ ی چه ­م و گۆ

نه به­ زم ڒاوگه­ ی دڵ، وسته­ نه­ و کار

ماچان: شاتریِ شه­ ماڵ ساراو کۆ

ڒازنانه­ و وه­ فه­ ڒ ده­ ن و ڒه­ ن وه­ هار

کوڵۆڵ دڵه­ ی که­ یل نه­ کلا چوِن، چوِن

«کورده­ ی له ه ه­ردوِ جه ­ژن بێوه ­ریِ»:

نه گیانش ڒاشه­ ن به ­ره ­و بارگه­ ی گیان

نه به ­ره­ ی چه­ م­و گۆش به­ ره­ و به­ ریِ

سه­ م سیا مار «نه­ گبه­ تاوا» هه­ م

ڒێژنان نه­ ده­ م­و گه­ ڵوِی دڵ، تاڵیِ

کێشیان هه­ م نه­ ڒوِی دڵ هه ­م نه­ ڒوِی چه­ م

په­ رده­ ی هه­ م دوِری هه­ م بێ هه­ واڵیِ

نه دیِمه­ ن فه ­صڵێ ماچان وه­ هاره­ ن

هه­ میِسان بیِنیان به­ ره­ ی بیناییِ

هه ­م چنیِ خه ­میِ دوِریِ ئازیِزان

چنی ناق ته­ م گۆشه­ ی ته­ نیاییِ

ده­ خیِله­ ن خاوه­ ن گیان­ و مان­ و خۆر

یاوه، وه فریای ئیِ ڒا گوم که­ رده:

دڵێ، دیِل ته ­م هه­ وای ته­ نێ، دیل

نه کپخانه­ یێ شه ­وه زه ن به­ رده

نه یاگه­ ی شانای دڵ­و گیان نه­ سه­ ر

خوانیِ وه­ هارو سفره­ ی ڒه ­مه­ زان

شان میواندار چوِن تۆن هه­ ژارێ

چه­  نیِ خۆشبه ­ختان فه­ رماوی هاوشان:

دڵی گڒ به ­رده­ ی سه­ بوِنیِ دوِریِ

ڒێژنه­ ی ڒه ­حمه ­تت که­ رۆ گیانباران

به به ­شێ باشتر په­ ی یاران­و من

جه­ من­و یاران په­ ی من­و یاران

دڵ یاونیِ چه­ نیِ هامڒاگه­ ل مه­ ینه­ ت

وه خزمه­ ت خاوه­ ن چاوه­ ی ئاویِ ژیِن

وه گیان پڒ ژینی نگایێش، ده­ ردیِ

دڵ و گیان یاو ۆ وه ده­ رمان گردیِن

——–

شعرشماره ۲۲۱ پنجم رمضان۱۴۰۹