دیالکتیک اسلامی‌

کاکه ‌احمد مفتی­ زاده‌

*******************************************

سخنرانی در دانشگاه ملی ایران

خرداد ماه ‌۱۳۵۸

تجدید چاپ : زمستان  ۱۳۸۸

تدوین : شورای مدیریّت مکتب قرآن

نسخه کتاب

بدینوسیله ضمن تشکر از حسن نیت شما ، اعلام می دارد با توجه به موجود بودن آثار کردی ، فارسی و عربی ؛ می توانید به  همین سایت مراجعه    و از مطالب آن استفاده نمایید .

به رب جلیل با یادی از ابراهیم خلیل وتبعیت از رسول امین -ص-

برتمامی مسلمانان جهان بالاخص میهمانان مرکز توحید گرداگرد

بیت عتیق مبارک باد

کاکه احمد مفتی زاده در مراسم حج

قسمتی از خطبه عید قربان سال ۱۳۵۸

فایل صوتی :

سفره ­ی ئـیکسیـرێ، دێو که ­رۆ ئـیـنـسـان      

تاری پاره ­ی دڵ وه  ئـاواز ئـاوه ­رد

هه­ ڵاڵـه ­ی هـیلال مـانگی ره ­مه ­زان

ئامان، فرسه ­ته ­ن نه  سفـره ­ی خوایی

دڵی ژه ­ن گـێرته  به ­ینه  سه ­یـقـه ­ل دان

بـه ­زمـی خـه ­وه ­ری­و، کـڒه خه ­وی شـه ­و

وێـڵ که ­ین، له ­مانا کۆکتـرن حه ­یوان

ژیانی تـه ­نـیـا بۆ نـیازی تـه ­ن

گوم  که ­رۆ گیانی چون ئـیـنـسـان ژیان

نه ­ختێ برسیه ­تـی­و، دڵ وریایی شـه ­و

نزیـکـمان که ­رۆ وه  گۆم که ­رده ­ی گیان

ده ­خیلـه  نه ­ک جه ­م کرێـووه  سفره ­و

ئـێـمه ­یچ مـه ­نـمـێوه  بـێ به ­ش چون جاران

ره ­مه ­زانی ۴۰۴ جۆزه ­ردانی ۶۳

ئـــه ی میــوانــداری بـــه  ڒه حـــم   و  ڒه  حــمـــه ت

مێـــوانـــی ســـفـــره  ی  ڒه مـــــه زانـــــی تــــــۆم

عـومـرێ، هــه  ر تــه نـیــا بــۆ ســفـره  ی تــه ن بـــو

وا پـــه شـــیــمــانــی عـــومـــرێ بـــه فــێـــــڒۆم

هـه رچـه ن  لــه م سـفـره گـش کـه س بــه ش نــاوا

یـه کــێ ئــه گــژیــێ یـه ک ئــه ژیــێ بــه چــــۆم

بــــه چــــاو لــێــگــه ری دڵــپــاکـــان هـــاتـــم

وه ک  مـه لـه نــه زان بـــێ خـــوه ی بــا لــه گــــۆم

لــه کــه لــێــکــه  وه بـــه خــۆ کـــێــش کــــردن

دڵــه ی دڵــمـردوی لــه ژێــر مـه یــنــه ت کــــۆم،

خــوه ی گــه یــانــه لای ســفــره ی  ڒه  حـمـه  تــت

هـــه ر وه ک لـــه قــــه راخ ده  گــــایـــێـــکــا دۆم

ئــــه  زانــــم: بـــێ «دڵ» نـــــاوێ وه هـــــاتـــــن

هــاتـــن، کــفـتـه کـه ی «هــات هــاته کــه ی  ڒۆم»

تــه نــیـــا، خــاوه ن مــــاڵ! دڵـــم دڵــخـــۆشـــه

بـــه تــۆ، نـــه ک «زۆره بـــێ  زات»ه  که ی خـــــۆم

لــه مــه یــمـانـخــانــه ت، نــائــه هــلــێ کـوڵــۆڵ

نـــه کـــه نــــه  ده ره و  لـــێ داخــــه ن  کــــوڵــــۆم

لــه نــــور بــــارانــــی «لـیــلة الـقدر» ت

بـــکـــــه ره و چـــــاوی دڵــــی  ڒه نـــــجـــه  ڒۆم

تاوصانی ۶۲

دانلود

بسم الله الرحمن الرحیم

   
    کار به ده‌ستان‌و به‌ڕێوبه‌رانی به‌ڕێزی گۆڤاری «لڤین»! دوای سڵاوو ئاواتی سه ربه‌رزیتان، تکایه ئه‌م نامه‌یه له وه‌رامی قسه‌و باسه‌کانی «کاک سه لاحی موهته‌دی»دا، که سه‌باره‌ت به بیرو راو که‌سایه‌تی‌و هه‌ر ‌وه‌ها ڕه‌فتارو هه‌ڵس‌و که‌وته‌کانی «کاکه ئه‌حمه‌دی موفتی‌زاده» دواوه، هه‌ر له‌و به‌ش‌و لاپه‌ڕه‌دا چاپ بکه‌ن. به‌و ئومێده تیشکێ بخاته سه‌ر به‌شێک له نادیاره‌کان‌و راستیه‌که‌ی بۆ خوێنه‌رانی به‌ڕێزی لڤین ده‌ر که‌وێ.  
  ۱- باس کردن‌و لێ‌کۆڵینه‌وه‌ی رابردوو، ئه‌گه‌ر بۆ وه به‌ر چاو خستنی هه‌ڵه‌کان‌و روون کردنه‌وه‌ی رێگای داهاتوو بێ، کارێکی یه‌کجار باش‌و به‌نرخ‌و پێویسته؛ به‌و مه‌رجه‌ی دوور له لایه‌نگری‌و ته‌عه‌سوب بۆ لایه‌ک‌ و دژایه‌تی له‌گه‌ڵ لایه‌نێکی دیکه‌دا بێت‌و واقیعی رووداوه‌کان به به‌ڵگه‌وه بخاته به‌ر چاوان.   
 ۲- کاک سه‌لاح به پێچه‌وانه‌ی ئه‌و خاڵه که له سه‌ره‌وه ئاماژه‌ی پێ کرا، پاکانه بۆ کرده‌وه‌کانی رابردووی «کۆمه‌ڵه» ده‌کاو زۆر به زیره‌کیه‌وه به نێوحیمایه‌ت‌و پشتیوانیی له مافی ره‌وای گه‌لی کوردو ئه‌و کۆڕ‌و کۆمه‌ڵانه‌ی که بۆ ئه‌و مافه تێ‌ده‌کۆشن، ده‌یه‌وێ هه‌ر خۆی‌و هاوفیکرانی دڵسۆزو لایه‌نگری کورد و کوردستان له قه‌ڵه‌م دات‌و سه‌رجه‌می هێزو بیرو باوه‌ڕه‌کانی دیکه‌ی ئه‌م وڵاته به تاوان‌بارو نه‌زان ‌دانێ، یان لانی که‌م ده‌ورو به‌رپرسایه‌تیان له به‌ر چاوی خه‌ڵکی سوک ‌و لاواز کاته‌وه، ئه‌م کاره‌ش ته‌نیا پێوه‌ندی به ئه‌وڕۆکه‌وه نیه، به‌ڵکوو ئه‌گه‌ر له قسه‌و باسه‌کانی له‌مه‌وپێش‌و  سی‌دی‌ و وت‌و وێژو لێ‌کۆڵینه‌وه‌کانی خۆی‌و هاوڕیانی ورد بینه‌وه، ئه‌م مه‌به‌سته‌مان باش بۆ روون ده‌بێته‌وه.
لێره‌دا ده‌مه‌وێ ئه‌م مه‌به‌سته گرینگه بخه‌مه به‌رچاو، که بۆچوونی من به په‌یڕه‌وی له کاکه ئه‌حمه‌د و به نێو یه‌ک نه‌فه‌ر مه‌کته‌ب قورئانی، دژایه‌تی له گه‌ڵ هیچ بیرو باوه‌ڕو کۆڕو کۆمه‌ڵێک‌دا نیه‌ و    هیچ کاتێکیش نه بوه؛ به‌ڵام کاتێک که تۆمه‌ت‌و بوختیان‌‌و ناڕه‌وا و تێکه‌ڵ کردنی به ئه‌نقه‌ستی راست‌و درۆ له حاستی که‌سێک که ته‌واوی ژیانی به به‌ره‌که‌ت‌و پڕ له کۆسپ‌و ته‌گه‌ره‌ی خۆی، له رێگای سه‌ربه‌رزی‌و رزگاری گه‌ل‌و نیشتمانه‌که‌ی‌دا فیدا کرد، ده‌بینم، به سپڵه‌یی‌و ئه‌مه‌گ نه‌ناسی ده‌زانم که هیچ نه‌ڵێم‌و به گوێره‌ی توانای خۆم به‌رگری له‌وه نه‌که‌م، به‌تایبه‌ت بۆ ئه‌وانه‌ی که ئێستا گه‌نجن‌و   له‌وکات‌و سه‌رده‌مه‌دا نه‌ژیاون، هه‌روه‌ها بۆ به‌ره‌کانی داهاتووی وڵات، سه‌ریان لێ بشێوێ‌و دۆست‌و دژمنیان به پێچه‌وانه‌وه پێ بناسێنن‌و نه‌توانن له ژیانی خۆیان‌دا له به‌سه‌رهاته‌کانی رابردوو باش تێ بگه‌ن‌و وه‌ک چرایه‌ک بۆ داهاتوو که‌ڵکی لێ وه‌رگرن.
 

متن کامل سند یک سند  دو سند سه سند چهار سند پنج    سند شش

مقدمه

آنچه پیش روی شماست، ترجمه­ای از یک پرسش و پاسخ است که تاریخ آن به آذر ماه سال۱۳۷۱برمی‌گردد. درآن زمان کاک احمد ماه‌های آخر زندان و زندگی مبارکش را می­گذراند. در ملاقاتی که دست می‌دهد، پرسشی درباره‌ی ایمان و کفر مطرح می­شود و ایشان با توجّه به محدودیّتهای مختلف پاسخ مختصری را بیان می‌کند.
خوشبختانه اصل پرسش و پاسخ که به زبان کردی است، به صورت تصویری ضبط شده‌ است و به دلیل اهمیّت موضوع، در سال ۱۳۸۴ سی دی(CD ) آن پخش و در اختیار عموم قرار گرفته است.
اینک به یاری خدا ترجمه­ی فارسی آن در قالبی نوشتاری به مخاطبین فارسی زبان عرضه می­گردد. باشد تا جرعه­ای از دریای ژرف معرفت دینی کاکه احمد مفتی‌زاده ـ که به تعبیر خود وی قطراتی است برگرفته از چشمه‌سارهای حیاتبخشِ کتاب و سنّت ـ  کامِ تشنگان جویای حقّ و حقیقت را اندکی از خشکی حاکم بر عرصه معرفت برهاند.

ایمان و کفر

سؤال: مدّتی است سؤالی برایم پیش آمده­ است و متأسّفانه کمتر توانسته­ام خدمت شما برسم و آنرا مطرح کنم؛ آن پرسش هم این است که: در نوارهای ضبط شده و صحبت های مجلسی شنیده‌ام که فرموده‌اید: اکنون من نمی توانم در دنیا کسی را نام ببرم که بتوان عنوان «کافر» را بر او اطلاق کرد. در حالی که در دوران پیامبر(ص) و در زمان خلفای راشدین (س) جنگهای متعددی به نام جنگهای «کفر و اسلام» رخ داده است و در دوران خلافت حضرت ابوبکر(س) پس از رحلت پیامبر(ص) افراد و قبایلی از ادای زکات خودداری کردند. و همین امر باعث شد که اعلام جهاد کند تا جایی که فرمود: «حتّی اگر مرا همراهی نکنید به تنهایی وارد جنگ با آنها می شوم.» آیا این مطلب با نظر شما مغایرت ندارد؟ لطفا مسأله را تبیین فرمایید.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

این سؤال، بخش کوچکی از موضوعی کلی، یعنی سیاست بین المللی اسلام است. در حاشیه‌ی کتابِ«در باره‌ی کردستان»، کوتاه و عنوان‌وار، در باره‌ی برخی از اصول سیاست اسلام- چه سیاست داخلی چه سیاست بین المللی-  توضیحاتی داده‌ام. البتّه توضیح هم نیست، بلکه اشارات بسیار مختصری است که اگر توضیح داده شود، بسیار مفصّل خواهد بود؛ زیرا، از زمانی که در دنیای اسلام، «حکومت شوری»را از بین بردند و حکومت استبدادیِ فردی را جایگزین آن کردند، حاکمیّتِ سیاستِ اسلامی از بین رفت. البتّه منظور این نیست که به طور کلّی از میان رفت؛ بلکه مبانی حکومتیِ حکومتها، بر اساس سیاست اسلامی نبود. خود حکومت استبدادی و همفکرانش گرچه گاه گاهی موافق اسلام بودند، ولی هر طور که می خواستند- ولو مخالف با اسلام- حکومت می کردند؛ چون سرشت و مصلحت حکومتهای استبدادی چنین است.
آری! به دلیل از بین رفتن حکومت شورائی اسلام، می‌بینیم که هر چند در باره‌ی برخی از موضوعات فقهی، خیلی مفصّل و مبسوط سخن رفته است؛ امّا موضوع سیاست اسلامی، بسیار مُجمل و مختصر مورد بررسی قرار گرفته است؛ و اگر گاه‌گاهی عملاً یا قولاً مسائلی در این زمینه پیش آمده باشد، غالباً از همدیگر منقطع و گسسته‌اند و آنهایی که صد در صد طبق ضوابط اسلامی بوده- چه داخلی، چه بین المللی ـ برای کسانی که خیلی اهل تحقیق و مطالعه نبوده و از قرآن بی اطلاع باشند، هنوز مبهم است. می بینید قیامی مبارک و با عظمت از جانب خود خاندان نور و رسالت، چون قیام حضرت حسین (س) اتفاق می‌افتد؛ کسی که در قرآن تتبع داشته باشد، دنبال گفته ها و نقل قولها نیفتد که آن را مبنای تفکّر خود قرار دهد. می تواند حقیقت ماجرا را ازمجموع روایات و نقل قولها به دست آورد. اساساً روش صحیح برای خوب فهمیدن تاریخ، آن است که شخص، تابع هیچ نقلی به تنهایی نباشد؛ بلکه مجموعه‌ی منقولات موافق و مخالف را نگاه کند، سپس  به استنباط خود، قدر مشترک و یا حتّی کمتر از قدر مشترک، روح مطلبی را که به دست می‌آید دریابد و بر مبنای آن رویداد را ارزیابی کند، چون اگر انسان بر اساس نقل‌های گوناگون به ارزیابی رویدادها و حوادث تاریخی بپردازد ‌ـ نه تنها رویداد، بلکه هر جریان عمده و عظیم تاریخی را نیز آنگونه ارزیابی کند- دچار اشتباه می شود. در اینجا فقط اشاره‌ای بکنم؛ این بحث، بسیار طولانی و مفصّل است و برای تجزیه ‌و تحلیل آن به زمان مناسبی نیاز است. مثلاً موضوع سِیَر و روایات: آنگونه که معمولاً اهل علم در این قرون گذشته با این دو موضوع برخورد کرده‌اند، آنها را به نتیجه‌ی مطلوبی نمی‌رساند و بسیاری اوقات دچار اشتباهاتی اساسی شده‌اند. کسی که به‌ خوبی با قرآن آشنا باشد، بزرگی خطاها و عمده‌ بودن آنها را متوجه می‌شود؛ ولی اگر طبق آن روشی که می گویم مطالعه می‌کردند و تحقیقات موافق و مخالف را در هرچیزی که مربوط به آن جریان باشد، ـ مثلاً روش و سیرت خود حضرت رسولُ الله(ص) ـ انجام می‌دادند نسبت به مسائل مختلف، از مجموع آن چیزها، لُب و روحی را استنباط می‌کردند

برای دریافت متن کامل(فارسی )  اینجا را کلیک کنید.

متن  ترجمه شده  به  عربی

در ادامه‌ی چاپ و نشر بی‌رویه‌ی آثار پدرم ـ‌کاکه‌احمد مفتی‌زاده‌ـ به‌وسیله‌ی حسن امینی و همدستانش، اخیراً نیز کتابی با عنوان: «دیارییˇبوˇ یاران ـ دیوان اشعار کاکه احمد مفتی‌زاده» منتشر گردیده است.
این کار همچون اقدامات خائنانه‌ی گذشته‌ی آنان، در حالی صورت می‌گیرد که هم اینجانب به عنوان تنها وارث پدرم، و هم شورای مدیریّت مکتب قرآن که از طرف ایشان، امین و مسؤول هر نوع اقدام در زمینه‌ی آثارشان می‌باشد، از آن بی‌اطلاع بوده‌ایم.
با توجه به سوابق تلخ و اقدامات خودسرانه‌ی این شخص، اینجانب این بار نیز عدم رضایت و اعتراض شدید خود را اعلام کرده، و نکات زیر را جهت روشن شدن اذهان عموم به آگاهی می‌رسانم:
۱ـ واضح است که هرگونه نشر آثار کاکه‌احمد جز از طریق مذکور، خیانت در امانت و سرقت معنوی ـ‌که بسی زشت‌تر و بی‌شرمانه‌تر از سرقت مادّیست‌ـ به حساب می‌آید؛ لذا ضمن تقبیح چنین اقداماتی، در شرایط مناسب، حق اقدام قانونی در این زمینه را برای خود محفوظ می‌دانم.
۲ـ گردآوری آثار منظوم کاکه احمد مفتی‌زاده از طرف این افراد و چاپ آن در یک جلد با عنوان «دیوان اشعار»، به قصد منحصر نمودن این مطالب در محدوده‌ی ارمغانی شعری برای یاران صورت گرفته است؛ در حالیکه با توجّه به تأکیدات مکرّر ایشان، نیک می‌دانیم که استفاده‌ی کاکه احمد از قالب شعری برای بیان بعضی از مفاهیم، به قصد هنرنمایی و سرودن شعر نبوده، بلکه برای تأثیر بیشتر و عمیق‌تر این مطالب انسان‌ساز در مراحل مختلف حرکت دینی در جهت پرورش و آموزش پیروان و هم‌مسیران می‌باشد.
بنابراین عرضه‌ی این آثار با زیر پا گذاشتن این مطلب بنیادین، لطمه‌ای اساسی به برنامه‌ی دینی ایشان و خیانتی آشکار به مکتب قرآن و همه‌ی مخاطبین این آثار ارزشمند است.
۳ـ همانگونه که بارها اعلام شده، اهداف و مقاصد حسن امینی و همدستانش در مغایرت و بلکه ضدیّت آشکار با برنامه‌ها و اهداف کاکه‌احمد است و انتساب این افراد به ایشان و مکتب قرآن و انجام چنین اقداماتی، صرفاً استفاده‌ی نامشروع به منظور مطرح نمودن خود و کسب وجهه‌ی مقبول در نظر مردم است.
با توجه به مطالب فوق، از عموم مردم درخواست می‌شود برای آشنایی و بهره‌مند شدن از معرفت دینی کاکه احمد و نیز قدرشناسی شایسته از زحمات، دلسوزیها، خیرخواهیها و فداکاریهای ایشان، ضمن دوری جستن از چنین اهداف خائنانه‌ای،‌ تنها از طریق مورد تأیید کاکه‌ احمد یعنی «شورای مدیریّت مکتب قرآن» اقدام نمایند.

با تشکر
محمد ژیان مفتی (مفتی‌زاده)

۸۷/۸/۳