دیالکتیک اسلامی‌

کاکه ‌احمد مفتی­ زاده‌

*******************************************

سخنرانی در دانشگاه ملی ایران

خرداد ماه ‌۱۳۵۸

تجدید چاپ : زمستان  ۱۳۸۸

تدوین : شورای مدیریّت مکتب قرآن

نسخه کتاب

به رب جلیل با یادی از ابراهیم خلیل وتبعیت از رسول امین -ص-

برتمامی مسلمانان جهان بالاخص میهمانان مرکز توحید گرداگرد

بیت عتیق مبارک باد

کاکه احمد مفتی زاده در مراسم حج

قسمتی از خطبه عید قربان سال ۱۳۵۸

فایل صوتی :

بسم الله الرحمن الرحیم

   
    کار به ده‌ستان‌و به‌ڕێوبه‌رانی به‌ڕێزی گۆڤاری «لڤین»! دوای سڵاوو ئاواتی سه ربه‌رزیتان، تکایه ئه‌م نامه‌یه له وه‌رامی قسه‌و باسه‌کانی «کاک سه لاحی موهته‌دی»دا، که سه‌باره‌ت به بیرو راو که‌سایه‌تی‌و هه‌ر ‌وه‌ها ڕه‌فتارو هه‌ڵس‌و که‌وته‌کانی «کاکه ئه‌حمه‌دی موفتی‌زاده» دواوه، هه‌ر له‌و به‌ش‌و لاپه‌ڕه‌دا چاپ بکه‌ن. به‌و ئومێده تیشکێ بخاته سه‌ر به‌شێک له نادیاره‌کان‌و راستیه‌که‌ی بۆ خوێنه‌رانی به‌ڕێزی لڤین ده‌ر که‌وێ.  
  ۱- باس کردن‌و لێ‌کۆڵینه‌وه‌ی رابردوو، ئه‌گه‌ر بۆ وه به‌ر چاو خستنی هه‌ڵه‌کان‌و روون کردنه‌وه‌ی رێگای داهاتوو بێ، کارێکی یه‌کجار باش‌و به‌نرخ‌و پێویسته؛ به‌و مه‌رجه‌ی دوور له لایه‌نگری‌و ته‌عه‌سوب بۆ لایه‌ک‌ و دژایه‌تی له‌گه‌ڵ لایه‌نێکی دیکه‌دا بێت‌و واقیعی رووداوه‌کان به به‌ڵگه‌وه بخاته به‌ر چاوان.   
 ۲- کاک سه‌لاح به پێچه‌وانه‌ی ئه‌و خاڵه که له سه‌ره‌وه ئاماژه‌ی پێ کرا، پاکانه بۆ کرده‌وه‌کانی رابردووی «کۆمه‌ڵه» ده‌کاو زۆر به زیره‌کیه‌وه به نێوحیمایه‌ت‌و پشتیوانیی له مافی ره‌وای گه‌لی کوردو ئه‌و کۆڕ‌و کۆمه‌ڵانه‌ی که بۆ ئه‌و مافه تێ‌ده‌کۆشن، ده‌یه‌وێ هه‌ر خۆی‌و هاوفیکرانی دڵسۆزو لایه‌نگری کورد و کوردستان له قه‌ڵه‌م دات‌و سه‌رجه‌می هێزو بیرو باوه‌ڕه‌کانی دیکه‌ی ئه‌م وڵاته به تاوان‌بارو نه‌زان ‌دانێ، یان لانی که‌م ده‌ورو به‌رپرسایه‌تیان له به‌ر چاوی خه‌ڵکی سوک ‌و لاواز کاته‌وه، ئه‌م کاره‌ش ته‌نیا پێوه‌ندی به ئه‌وڕۆکه‌وه نیه، به‌ڵکوو ئه‌گه‌ر له قسه‌و باسه‌کانی له‌مه‌وپێش‌و  سی‌دی‌ و وت‌و وێژو لێ‌کۆڵینه‌وه‌کانی خۆی‌و هاوڕیانی ورد بینه‌وه، ئه‌م مه‌به‌سته‌مان باش بۆ روون ده‌بێته‌وه.
لێره‌دا ده‌مه‌وێ ئه‌م مه‌به‌سته گرینگه بخه‌مه به‌رچاو، که بۆچوونی من به په‌یڕه‌وی له کاکه ئه‌حمه‌د و به نێو یه‌ک نه‌فه‌ر مه‌کته‌ب قورئانی، دژایه‌تی له گه‌ڵ هیچ بیرو باوه‌ڕو کۆڕو کۆمه‌ڵێک‌دا نیه‌ و    هیچ کاتێکیش نه بوه؛ به‌ڵام کاتێک که تۆمه‌ت‌و بوختیان‌‌و ناڕه‌وا و تێکه‌ڵ کردنی به ئه‌نقه‌ستی راست‌و درۆ له حاستی که‌سێک که ته‌واوی ژیانی به به‌ره‌که‌ت‌و پڕ له کۆسپ‌و ته‌گه‌ره‌ی خۆی، له رێگای سه‌ربه‌رزی‌و رزگاری گه‌ل‌و نیشتمانه‌که‌ی‌دا فیدا کرد، ده‌بینم، به سپڵه‌یی‌و ئه‌مه‌گ نه‌ناسی ده‌زانم که هیچ نه‌ڵێم‌و به گوێره‌ی توانای خۆم به‌رگری له‌وه نه‌که‌م، به‌تایبه‌ت بۆ ئه‌وانه‌ی که ئێستا گه‌نجن‌و   له‌وکات‌و سه‌رده‌مه‌دا نه‌ژیاون، هه‌روه‌ها بۆ به‌ره‌کانی داهاتووی وڵات، سه‌ریان لێ بشێوێ‌و دۆست‌و دژمنیان به پێچه‌وانه‌وه پێ بناسێنن‌و نه‌توانن له ژیانی خۆیان‌دا له به‌سه‌رهاته‌کانی رابردوو باش تێ بگه‌ن‌و وه‌ک چرایه‌ک بۆ داهاتوو که‌ڵکی لێ وه‌رگرن.
 

متن کامل سند یک سند  دو سند سه سند چهار سند پنج    سند شش

بسم الله الرحمن الرحیم

گزارشی مختصر از نحوه‌ی دستگیری و بازداشتِ جمعی از اعضای مکتب قرآن دهگلان در روزهای اخیر:

ـ بعد از برگزاری مراسم قصیده‌خوانی و برنامه‌ی ویژه‌ی ماه مبارک رمضان توسط مکتب قرآن دهگلان در تاریخ ۹/۷/۸۶ که منجر به برخورد غیراسلامی و غیرقانونی مسؤولان و مأموران حکومت با افراد برگزار کننده‌ی مجلس شد و خلاصه‌ای از آن ـ به همراه جریانات سایر شهرها ـ‌ به استحضار رسید؛ متأسفانه برخوردها در شهر دهگلان با دستگیری و بازداشت افراد مکتب قرآن و بازرسی منازل آنان ـ به صورتهای مختلف ـ ادامه پیدا کرده که گوشه‌هایی از آن را ـ از ابتدا تا کنون ـ به شرح زیر بیان می‌کنیم:
ـ در تاریخ ۱۹/۷/۸۶ تلفنی توسطِ اطلاعات، افرادی برای بازجویی احضار می‌شوند. امّا برادران مکتب، ‌تماس تلفنی را برای احضار ناکافی دانسته و از رفتن امتناع می‌کنند بعد از چند روز از طریق آموزش و پرورش دهگلان از شش نفر افراد مکتب قرآن (شاغل) درخواست می‌شود تا جهت رؤیت احضاریه کتبی، به اداره مراجعه کنند. هنگام مراجعه برادران مکتب قرآن متوجّه می‌شوند که نامه‌ی مزبور، بدون شماره و تاریخ است! لذا نامه را بی‌اعتبار دانسته و از رفتن به اطلاعات خودداری می‌نمایند و … .
۱ـ در تاریخ ۱۲/۸/۸۶ نیروهای اطلاعات و لباس شخصی‌ها ساعت ۱۰ صبح، «کاکه امجد کرمی» یکی از برادران مکتب قرآن را در حالیکه قصد ورود به دبیرستان محل کارش را داشت، بازداشت می‌کنند و ساعاتی بعد مأموران با رفتن به روستای «آلی پینک»، «کاکه فاروق محمدزاده» (یکی دیگر از برادران مکتب قرآن) را در حین خدمت در محل آموزشی خود دستگیر و هر دو نفر را به دایره اطلاعات قروه منتقل می‌کنند.
۲ـ در تاریخ ۲۰/۸/۸۶ ساعت ۳۰/۷ صبح، «کاکه حسن علم‌خواه» را هنگام رفتن به محل خدمتِ آموزشیِ خود، دستگیر می‌کنند و لحظاتی بعد از آن، با مراجعه به منزل «کاکه حسن قادرمرزی» او را نیز بازداشت و هر دو نفر را به اطلاعات قروه انتقال می‌دهند.
۳ـ در تاریخ ۲۳/۸/۸۶ ساعت ۳۰/۷ صبح، نیروهای اطلاعاتی با مراجعه به درب منازل دو نفر دیگر از برادران مکتب قرآنی دهگلان را به نامهای «کاکه احمد فتاحی‌نیا» و «کاکه رضا خالدیان»، دستگیر و روانه‌ی مراکز اطلاعاتی و انتظامی قروه می‌کنند.
نحوه‌ی بازرسی منازل افراد دستگیر شده:
ـ در تاریخ‌های ذکر شده بعد از دستگیری افراد مذکور، به منازل آنان هم مراجعه و با نشان دادن نامه‌ای مبهم و نامعلوم (از نظر محل صدور!) به افراد خانواده، با اصرار وارد منازل آنان شده و تمام وسایل خانه را ـ به اقرار خودشان برای یافتن آثار کاکه احمد ـ زیر و رو می‌کنند و بعد از ساعاتی تجسس و بازرسی، وسائل زیادی از قبیل: کُتب مختلف (بعضاً فقط بخاطر کُردی بودنِ آنها!) جزوات و نوارها و سی.دی‌های کاکه احمد و مکتب قرآن، دفترچه تلفن و آلبوم عکس و بعضی از قطعات کامپیوتر شخصی و … را بدون ارائه هیچگونه رسیدی می‌برند.
ـ لازم به ذکر است این نیروها ضمن جستجوی منازل گاهی با تهدید و گاهی هم با پند و اندرز! سعی کرده‌اند اعضای خانواده‌ی دستگیر شدگان را دچار اضطراب کرده و به زعم خود آنانرا از همراهی مکتب قرآن باز دارند و اشاره کرده‌اند که این مسیر انحرافی و خطرناک است! و یا بدون اجازه و رضایت همسران بازداشت شدگان، مأموران مَرد ساکِ لباسها و چمدان‌های شخصی آنانرا مورد جستجو و بازرسی قرار داده‌اند در حالیکه این کار می‌بایست توسط مأموران زن صورت می‌گرفت.
از طرف دیگر زندانیان در محل بازداشتگاه با برخوردهای نامناسب مأموران روبرو شده‌اند مثلاً به خاطر اصرار بر بی‌گناهی خود و اعلام وفاداری به کاکه احمد و مسیر او مأموران به بهانه‌ی بی‌نظمی و شیطنت! موی سر چند نفر از آنان را به زور تراشیده‌اند.
مأموران اطلاعاتی، با شبهه افکنی و گمراه کردن اذهان کسانی‌که بازداشتِ این افراد برایشان سؤال بوده (از جمله ملاقات‌کنندگان و بعضی از نگهبانان …) سعی کرده‌اند برادران متعهد و فرهنگی دلسوز را عناصری نامطلوب قلمداد کنند.
ـ جالبتر اینکه یکی از نگهبانان بی‌خبر از محتوای سی.دی‌ها و نوارهای ضبط شده، در پاسخ به فردی، اظهار داشته اگر اینها مجرم نیستند این همه سی.دی برای چیست؟!
در این قضایا و نیز جریانات شهرهای دیگر، همواره برای مسؤولان دادگستری علّت دستگیری افراد مکتب قرآن مورد سؤال بوده؛ چون قانوناً جرمی را در پرونده‌ی آنان مشاهده نکرده‌اند تا به استناد آن حکمی صادر نمایند و غالباً بخاطر دخالت نیروهای اطلاعاتی در این امر، آنان با تردید و ابهام، دستوراتی را صادر کرده‌اند!
تا این تاریخ دستگیرشدگان بدون ارتکاب جرمی، فقط بخاطر پایبندی به عقیده و باور دینی و مذهبی خود ـ بلاتکلیف ـ در بازداشتگاه قروه به سر می‌برند و تلاش خانواده‌ها برای مرخص شدنشان ادامه دارد.
در خاتمه، بارها اعلام شده که مکتب قرآن هیچگونه فعالیت سیاسی ندارد و برگزاری مجالس عمومی (قصیده‌خوانی، مولودی‌خوانی و برنامه‌های ویژه ماه مبارک رمضان و …) جزء کمترین حق و حقوقی است که مردم اهل سنت، باید از آن بهره‌مند باشند، لذا برای مردم سؤال است که مأموران امنیتی و اطلاعاتی به چه دلیل با برگزارکنندگان مجالس، اینگونه برخورد می‌نمایند در حالیکه این امر در قانون اساسی (که مسؤولان مملکتی بر اجرای درست آن سوگند یاد کرده‌اند) آزاد اعلام شده است!

شورای مدیریت مکتب قرآن

۸۶/۸/۲۷

بیانیه کاکه محمد ژیان به کوردی

گزارشی کوتاه ازوقایع ماه مبارک رمضان :

شورای مدیریت مکتب قرآن برای شبهای رمضان امسال ـ همچون سالهای قبل‌ـ تصمیم به برگزاری مجالس عمومی۱ ، در سنندج و چند شهر دیگر گرفت  بر همین اساس مراسم مورد نظر طبق برنامه، ابتدا در شهرستان سردشت سپس شهرستانهای بوکان و مریوان . . . (بدون عکس‌العمل خاصی از طرف حکومت) برگزار گردید.

در این مرحله مکتب قرآن وظیفه خود دانست تا به دلایل زیر حقایق را آنگونه که گذشت برابر مستندات بازگو کند:
اولاًـ چنانچه مستحضرید و بارها اعلام شده مکتب قرآن بنابه توصیه رهبر خود در هیچگونه فعالیّت سیاسی مشارکت ندارد و کارش . . . بالفعل تزکیه خود و دعوت و هدایت دیگران است بدون  فعالیتهای سیاسی . . . (مراجعه به آثار کاکه احمد و تبیینات صورت گرفته در سالهای اخیر از جمله پخش بیانیه‌ها و سی‌دی‌های مختلف از طرف مکتب قرآن در این باره روشنگر خواهد بود).
ثانیا‌ًـ چنین مجالسی سالها در مناطق سنی نشین و به‌ویژه شهرهای کردستان برگزار شده و جزئی از فرهنگ دینی مردم بوده و همواره مسلمانان این مناطق با شور و شوق در آن مشارکت داشته‌اند.
ثالثاًـ بازتاب این قضایا در رسانه‌های جمعی اگرچه عموماً به اصل ماجرا اشاره داشته‌اند؛ اماّ افراط و تفریط و ضعف و قوتهائی داشت؛ که بعضاً دلسوزانه و بعضی هم مغرضانه بود.
و امّا گزارش جریانات و قضایای پیش آمده  برابر اخبار و اسناد موثق چنین است:

دهگلان:
بعد از ظهر روز دوشنبه ۹/۷/۸۶ افراد مکتب قرآن در دهگلان در حالیکه مشغول آماده کردن محل برگزاری مجلس و تدارکات لازم در محل مورد نظر بودند . . . از طرف نیروهای اطلاعاتی و انتظامی مورد بازخواست قرار گرفتند این عوامل به بهانه‌ی سدّ معبر و . . . قصد ممانعت از برگزاری جلسه را داشتند، برادران آنجا بر  برگزاری مجلس اصرار می‌ورزند در نتیجه مسؤولین مربوطه دستور بازداشت ۵ نفر از اعضای مکتب قرآن دهگلان را صادر می‌نمایند این امر تا غروب ادامه داشته و تأکید این عوامل بر خودداری از پخش فیلم و عکس آقای مفتی‌زاده بوده‌است. لازم به ذکر است این امر از طرف برادران پذیرفته نشد و مجلس دهگلان با استقبال مردم مطابق برنامه مقرر برگزار گردید.
کامیاران:
برادران مکتب قرآن در کامیاران ضمن هماهنگی با امام جماعت و هیأت امنای مسجد محمد رسول الله ـ‌ص‌ـ ‌ اقدام به دعوت مردم و تدارکات لازم برای برگزاری مراسم نمودند.
در موعد مقرر پنج‌شنبه ۱۲/۷/۸۶ ابتدا تحریکاتی از طرف همدستان حسنِ امینیِ مطرود جهت جلوگیری از برگزاری مراسم به عمل آمد از جمله: تهدید به برهم زدن جلسه در مسجد توسط ۲ نفر از افراد وابسته به وی. تا بعد از ظهر آن روز خبری از تهدیدات نیروهای اطلاعاتی نبود. امّا به اقرار یکی از اعضاء هیأت امناء از طرف مسؤولین اطلاعات، تلفنی با او تماس گرفته می‌شود که: «آیا شما اجازه این مراسم را داده‌اید»؟ ایشان پاسخ می‌دهند: «بله». و اطلاعات اظهار می‌دارد که برگزاری از نظر ما اشکالی ندارد! امّا ممکن است افرادی مانع کارشان شوند!!! ما هم مسؤول برقراری امنیت هستیم. بعد از مدتی مجدداً زنگ می‌زنند و اشاره می‌کنند غیر از فضای داخل مسجد حق ندارند از حیاط و محوطه اطراف مسجد استفاده نمایند و نیز نباید از طریق پروژکتور تصاویر را پخش نمایند در غیر این‌صورت توسط نیروی انتظامی به شدت برخورد می‌شود. این عوامل با تردد فراوان در محوطه و کوچه‌های اطراف قصد متشنج کردن فضای معنوی مراسم را داشتند، وچون از تهدیدات و دسیسه‌ها و مزاحمتهای بی‌نتیجه مأیوس شدند، خود مستقیماً وارد عمل شده و با دستور قطع برق منطقه به هنگام پخش منتخب سخنرانی کاکه احمد قصد اخلال در برگزاری مراسم را داشتند که با تدابیر حکیمانه برادران تمام توطئه‌ها خنثی گردیده و با استفاده از موتور برقهای اضطراری الحمدلله مراسم ویژه مسلمانان مطابق برنامه برگزار شد.

خلاصه‌ای از وقایع برگزاری مراسم شبهای رمضان شهرستان سقز:

ـ تصمیم به برگزاری مراسم شعر و قصیده‌خوانی به مناسبت شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان مصادف با ۱۷/۷/۸۶ .
ـ شروع به آماده‌سازی محل برگزاری مراسم توسط برگزارکنندگان. محل برگزاری، آپارتمان در دست احداث متعلق به چند نفر از افراد برگزارکننده، واقع در شهرک شهرداری در خیابان دکتر خالدی.
ـ مراجعه‌ی مأمورین اطلاعات همراه با مأمورین نیروهای انتظامی با حدود ۶ دستگاه خودرو، و سی نفر مأمور در ساعت ۱۱ صبح روز دوشنبه ۱۶/۷/۱۳۸۶ و دستور به برچیدن تمامی وسایل و ترک محل مذکور از طرف نیروهای اطلاعات و تهدید به ضرب و شتم درمقابل عدم پذیرش درخواست آنها از طرف افراد مکتب قرآنِ برگزارکننده مراسم.
ـ جلب ۳ نفر از افراد جهت بحث و توضیح در مورد مراسم و نحوه‌ی برگزاری آن و تحویل آنها به ستاد خبری اطلاعات و دستور به تعطیل نمودن مراسم و رد آن از طرف سه نفر مذکور، و در نهایت بازداشت آنها به مدت چهار روز.
ـ نیم ساعت پس از دستگیری ۳ نفر نامبرده که به عنوان نماینده به اطلاعات برده شده بودند، نیروهای امنیتی و انتظامی با  باتون به افراد برگزارکننده که در محوطه‌ی ساختمان محل برگزاری مراسم نشسته و منتظر بازگشت نماینده‌هایشان بودند حمله‌ور شده و ضمن  ضرب و شتم و توهین، حدود یکصد و پنجاه نفر را دستگیر نموده و به محوّطه‌ی فرماندهی نیروی انتظامی سقز منتقل کردند. بعد از بازجوئی اوّلیه، سه نفر دیگر را بازداشت و به ستاد خبری اطلاعات بردند و بقیه را مرخص کردند و آن شش نفر تا ساعت ۵/۱ بعد از ظهر روز۱۹/۷/۸۶ در بازداشت بودند.
ـ در ستاد خبری اطلاعات ضمن بازجوئی از۶ نفر بازداشتی، مأمورین اطلاعات با صراحت اعلام می‌کردند که حاکمیّت با شیعه است و شما اهل سنّت در اقلیّت هستید و تمامی مراسم مذهبی و غیره‌ی شما باید باکسب اجازه‌ی حاکمیّت باشد. افراد بازداشتی مکتب قرآن در جواب اظهار نمودند امور دین و اجازه دعوت وتبلیغ از آنِ خداست و خداوند هر انسان مسلمان صادقی را  امر به تبلیغ فرموده است و مکتب قرآن برای کار دینی و اجرای چنین مراسمی از کسی اجازه نمی‌گیرد.
ـ در روز ۱۷/۷/۱۳۸۶ در حدود ساعت ۱۲ ظهر صدها نفر نیروی گارد ویژه و اطلاعات و نیروی انتظامی و لباس شخصی‌ها با باتون و کابل و چوب‌دستی و گازهای خفه‌کننده و اشک‌آور به افرادی که در کمال آرامش و متانت مشغول آماده نمودن محل برگزاری بودند و هیچگونه مقابله‌ای در برابر نیروهای مذکور نمی‌‌کردند، حمله کرده و با ضرب و شتم و توهین و فحاشی وایراد جراحات ۲۶۰ نفر را بازداشت و به محوطه فرماندهی انتظامی سقز منتقل نمودند و طی چند مرحله بازجوئی و تشکیل پرونده و گرفتن عکس از تمامی افراد بازداشت‌ شده، آنها را تا ساعت دو بامداد ۱۸/۷/۸۶ (یعنی روزپس ازموعد برگزاری مراسم ) نگه داشته‌اند و بعد از انتقال و بازداشت ۵ نفر در اداره اماکن نیروی انتظامی، بقیّه افراد را مرخص کردند، که صبح روز بعد ۵ نفر مذکور را به ستاد خبری اطلاعات منتقل نمودند.
ـ لازم به ذکر است بعد از دستگیری افراد حاضر در محوطه تمامی معابر و خیابانهای منتهی به محل برگزاری مراسم را مسدود نموده و به بهانه‌های واهی از ورود مردم به محل جلوگیری و حتی افراد عابر را مورد ضرب و شتم قرار داده بودند و در همین اثناء فرماندار و مسؤولین اطلاعات و نیروهای انتظامی و امنیتی و روحانی عقیدتی ـ سیاسی نیروی انتظامی شهرستان سقز در محل حاضر شده و در حضور برخی از آنها مأمورین اقدام به تخریب ساختمان و وسایل نقلیه شخصی افراد که شامل دهها اتومبیل و موتورسیکلت و حتی دوچرخه‌ می‌شود، نموده و به ساختمان در دست احداث نیز خسارات فراوان وارد می‌نمایند. و با توجه به آسیب‌های زیاد وارده به وسایل نقلیه شبانگاه با جرثقیل آنها را از محوطه برگزاری مراسم به پارکینگ و محوطه فرماندهی نیروی انتظامی انتقال می‌دهند.
ـ تخریب ساختمان، شامل تخریب دیوار حیاطها و دیوارهای داخلی ساختمان و انهدام سیم‌کشی ساختمان و چاه آب شرب و لوله‌کشی آب و فاضلاب می‌باشد. لازم به ذکر است که بسیاری از این وقایع و رویدادها توسط عابرین و افرادی متفرّقه فیلمبرداری و بعداً در سایتهای مختلف مشاهده شده‌ است.
مراسم شبهای رمضان درشهرستان سقز به‌دلیل اقدامات عناصرحکومتی (که مختصراً توضیح داده شد) برگزار نشد.
بوکان (مراسم پایانی شبهای رمضان ):
در مورخ ۲۰/۷/۸۶ پنج‌شنبه شب (آخرین روز ماه مبارک رمضان) بعد از نماز عشاء مراسمی دینی با حضور عده‌ای از خانواده‌های مکتب قرآنی به منظور وداع با رمضان و حلالیت‌طلبی که از طرف مکتب قرآن به مدت یک ساعت به صورت قصیده‌خوانی و فرستادن صلوات و ذکر و یاد خدا در مدرسه غیرانتفاعی آینده‌سازان ـ در محیطی کاملاً بسته که مکانی خصوصی تلقی می‌شد ـ ؛ در شهر بوکان برگزار گردید. تقریباً نیمی از مراسم نگذشته بود که نیروهای اطلاعاتی و پاسگاههای انتظامی و فرماندار و بخشدار مرکزی در خیابان و کوچه‌ی هم‌جوار محل برگزاری مراسم به صورتی کاملاً مسلط و گسترده حضور پیدا می کنند. در ابتدا افرادی راکه برای راهنمایی مهمانان در سر کوچه و مقابل درب ورودی محل برگزاری مراسم ایستاده بودند دستگیر می نمایند. بلافاصله افراد شورای مکتب قرآن برای جوابگویی به نیروهای اطلاعاتی و انتظامی حاضرمی‌شوند؛ امّا نیروهای دولتی افراد شوری را بدون هیچ سؤال و جوابی سوار ماشین کرده واز روی در و دیوار به داخل ساختمان محل برگزاری نفوذ نموده و شروع  به فیلمبرداری از جلسه و افراد و ایجاد رعب و وحشت و دستگیری و متفرق کردن افراد حاضر در جلسه می نمایند.
تمامی افراد حاضر در جلسه به غیر از خواهران و بچه هایشان را که در سالنی دیگر بودند با گرفتن کارت شناسایی و با توهین و ضرب و شتم دستگیر و بعضاً متفرق می‌کنند. تعداد افراد دستگیر شده به حدود ۶۰ الی ۷۰ نفرمی‌رسد.
بعد از آن تمامی وسایل از قبیل: آمپلی‌فایر، دوربین فیلمبرداری، تلویزیونهای رنگی و بعضی وسایط نقلیه مانند: موتور سیکلت و حتی لوازم پذیرائی مانند: شیرینی و شکلات و … را با خود می‌برند.
همان شب افراد بازداشتی را در حیاط پاسگاه داخل شهر نگه داشته و حدود ۲۰ نفر از آنها را به بازداشتگاه اطلاعات انتقال می‌دهند.
افراد بازداشت ‌شده در پاسگاه را همان شب تا صبح، یک به یک و به صورت بسیار وحشیانه و با توهین و فحش و ضرب و شتم و شکنجه بازجویی و به مرور تا صبح روز بعد آنها را مرخص می‌کنند.
در نهایت بعد از یک شبانه روز تعداد ۱۰ نفر از افراد بازداشت‌ شده را تحویل زندان مرکزی داده‌اند که تا کنون به‌صورت بلاتکلیف در بازداشت به سر می‌برند.
به‌طور خلاصه اقدامات غیرقانونی وبرخوردهای نادرست نیروهای اطلاعاتی و انتظامی از این قرار بوده است:
۱ـ برهم زدن مراسم و دستگیری و متفرق کردن افراد با توهین و فحش و ناسزا؛ حتی توهین ناموسی و عقیدتی و غیراخلاقی و ضرب و شتم و کتک زدن با استفاده از باتون و چماق.
۲ـ بازداشت در محیط غیربهداشتی و سرما، بدون آب و غذا و بدون اجازه استفاده ازدستشویی به بعضی افراد در مدت یک شبانه روز.
۳ـ تهدید به مرگ و ضرب و شتم و شکنجه افراد، تا حد مصدوم  و مجروح شدن و از هوش رفتن بعضی از آنها در هنگام بازجویی.

۱/۸ /۱۳۸۶

۱- محتوای برنامه‌ی شبهای رمضان که تقریباً در تمام شهرها یکسان بود غالباً عبارت بود از: قصیده خوانی و صلوات دسته‌جمعی، اشعار ویژه ماه مبارک،  پخش تراکهائی از عکسهای کاکه احمد،  منتخب سخنان این رهبر دلسوز و گاهی تبیینات شوری و بیان مطالبی توسط کاکه سعدی قریشی.