سوال :
با سلام و آرزوی توفیق و سر بلندی برای کلیه کسانی که در راه اهداف اسلام عزیز تلاش می کنند. اینجانب جوان25 ساله سنندجی هستم که نزدیک به یک سال می باشد که در تهران با دختری که همکار خودم بود ازدواج کرده ام و المدالله هیچ گونه مشکلی هم ندارم. و خیلی هم راضی هستم. و ازانجائیکه دارای تعصب کرد بودن و نیز دارا تعصب کاملاً مذهبی و کلیه افکارم افکار کاک احمدی است .همسر من دارای مذهب تشیع است . آیا ازدواج من صحیح بوده است یا خیر ؟ ضمناً همسرم خیلی زن خوب و با خدای است .

جواب :
اساس در مورد انسانها، انسانيت و اخلاق است و احترام به افكار و عقايد ديگران و روحيه‌ي محبت و تفاهم و دوري از كينه، جدل، خودخواهي و تعصب‌هاي جاهلانه. انشاءالله با همسرتان بر اساس محبت و احترام متقابل، زندگي پر از تفاهم و سعادت داشته باشيد.

سوال :
chera ahmade moftizadeh zendani shod?

جواب :
كاكه احمد دوبار زنداني شد. يك بار در رژيم قبلي، بيشتر به خاطر مسائل قومي مربوط به ملت كرد و بار دوم در رژيم فعلي و به خاطر دفاع از حقوق مذهبي و ملي مردم ايران بخصوص ملت كرد.

سوال :
با سلام و آرزوی موفقیّت در خدمت به دین و مردم

چگونه می توان احوال قلبی خوب را به صورت دائمی نه گاه گاه در خود حفظ کرد؟

تمنّای دعا از شما دارم

جواب :
شرايط محيط را مناسب كنيد. هرچه محيط زندگي و فضاي روحي انسان سالم‌تر و به مسائل ارزشمند انساني سرگرم‌تر باشد، حالت قبلي‌اش سالم‌تر و اين سلامت پايدارتر خواهد بود. فكراً و عملاً به مسائل بهتر مشغول باشيد.

سوال :
باسلام
مي خواستم نظرتان رادرباره پلوراليزم ديني بگوييد.
باتشكر

جواب :
آنچه در پيشگاه خالق انسان ملاك سنجش و ارزش‌گذاري است، صدق و اخلاص و حق‌دوستي و حق‌طلبي انسان است. انساني با اين ويژگيها مؤمن (به‌طور مطلق) به حساب مي‌آيد، طبيعي‌ است تا زماني‌كه خرد جمعي انسانها در مجموعه‌اي شورائي به فهم واحد از مصاديق حق نرسيده است، هر فرد يا گروهي بر اساس آنچه كه خود حق مي‌پندارد سنجيده شود و در مقابل آن مسؤول به حساب آيد. از آنجايي كه انسانها گوناگونند و در شرايط و محيط‌ها و فرهنگ‌هاي گوناگون رشد مي‌كنند بسيار طبيعي است كه گوناگوني‌هاي فراوان در باورهاي آنها وجود داشته باشد. هيچ فرد يا گروهي حق ندارد خود را برتر از ديگران و بهره‌مند از حق مطلق بپندارد. با چنين رويكردي جائي براي جزم‌انديشي و تماميت‌خواهي نمي‌ماند و طبعاً نقطه‌ي مقابل آن پلوراليزم است.
امّا از ديدگاه كاكه احمد پلوراليزم بسي وسيع‌تر از آن چيزي است كه امروزه در بين روشنفكران ديني مطرح است. با توجه به اشارات فوق مي‌توان فهميد كه از نظر ايشان هر انساني، حتي بت‌پرست يا مادي به شرط صدق و اخلاص در عقايدش، مؤمن به حساب مي‌آيد و رعايت حقوق انساني او و مهمترينِ اين حقوق كه حق آزادي انديشه است،‌ الزامي‌ است. بنابراين پلوراليزم از ديدگاه كاكه احمد داراي دو ويژگي برجسته است: اولاً نه به‌خاطر مصلحت اجتماعي، بلكه به عنوان حقي از حقوق اوليه‌ي انسان و ثانياً وسيع‌تر از مفهوم رايج پلوراليزم ديني، بلكه اگر بتوان گفت پلوراليزم اعتقادي به معناي عام آن اعم از ديني و غيرديني مي‌باشد.

سوال :
با سلام خدمت برادران بزرگوار لطفا نظر کاک احمد را در مورد کسانی که همسرشان با انها همفکر نیست بیان بفرمایید فرد مکتبی چه کار باید انجام دهد

جواب :
عقيده‌ي هر انساني به خود او مربوط است و به هيچ وجه نبايد با اجبار و اكراه كسي را از عقيده‌اي منصرف يا به پيروي از فكري وادار كرد. در اينگونه موارد احترام متقابل و رعايت حقوق يكديگر ضروريست.
هر انسان، هم‌فكر باشد يا نباشد، چون شريك زندگي است، دستور كلي دين اين است كه: رابطه‌ي او بايد بر اساس محبت، ‌دلسوزي، صداقت، امانت‌داري و ... باشد. به عبارتي ديگر: قرآن اين ارزشها را،‌پايه و اساس زندگي مشترك، قرار داده است. بنابراين بايد: با گفتار و كردار محبت‌آميز و احترام‌آميز مثلاً با كلماتي كه فراوانند و به ظاهر ارزان و بر زبان آسان،‌ امّا در تأثيرگذاري بزرگ و در ميزان ديني ارجمند و گران؛ مانند: سلام كردني، جان گفتني، خدا قوّتي، لبخندي و ... اين پايه‌ها را قوي گردانيم.
البتّه جريان فكري كه منشأ اين همه منشأ خير و خوبي است، در دل ديگران، مخصوصاً كساني كه عملاً از بركات آن بهره‌مند گشته‌اند،‌ بي‌تأثير نمي‌تواند باشد.

سوال :
باعرض سلام وادای احترام!
بنده می خواهم در رابطه با الهی بودن یا نبودن حدرجم تحقیقی بکنم لذا می خواهم دیدگاه مرحوم کاک احمد را به صورت مبسوط ومستدل برایم بنویسید سپاسگذارم

جواب :
نص عبارت كاكه احمد در رابطه با اين موضوع اين‌چنين است: ... و افزودن اين توضيح در اينجا لازم است كه: صدق دو آيه مورد اشاره: و عبارت «فعليهن نصف ما علي المحصنات من العذاب» بر اجراي «حد جلد» (در صورت لزوم اجرا) نسبت به «محصنات»، بالاصاله، بديهي است. و اگر ميان حكم محصنات و غيرمحصنات،‌ تفاوت فرض كنيم، مسكوت حكم محصنات است. و بنابراين دليل ـ و نيز ادله‌ي ديگر ـ است كه: روايات «رجم» را مطلقاً معتبر نمي‌دانم و حكم آن را، مخالف قرآن يعني: غيراسلامي مي‌دانم ... .

سوال :
ويراي سلاوو ماندو نه بونتان له هه مو بواره كاني ژيانتاندا.
تكايه له باره ي آيه ي 60-63 سوره ي النور وه مه به ست له صديق له آيه ي 61 ئا يا تي كهل بووني ژن وپياوو بو نان خواردن ودانيشتن حوكمي چه س؟ كاكه ئه حمه د (رحمةالله عليه) نه زه ري چه س؟
جيا له وه ش چ ئه سنادي هه يه كه ئيجازه ي ژن وپياوي موسلمان و ره فيقي سادق ئه دا بو ئه وي كه له سه ر يه ك سفره دانيشن ،بخون،قسه بكه ن؟
زور سپاستان ده كه م

جواب :
ئايه‌ی 60 سوره‌ی «نور» له باره‌ی ژنانيُكه‌وه باس ده‌كا (قواعد) كه به سنّ‌و سالُي پيري گه‌يشتون‌و وه‌ختي شو كردنيان به سه‌ر چوه، و ئاره‌زوی «مه‌سائيلي جنسي»يان له سه‌ر په‌ريوه. بوُ ئه‌م ژنانه، به مه‌رجي ئه‌وه، خشلُ‌و زيوه‌ری خوُيان وه ده‌ر نه‌خه‌ن‌و خوُيان نه‌رُازيننه‌وه ئاوه‌لُا بوني سه‌رو سوره‌ت‌و ئه‌و ئه‌ندازه له گه‌ردن‌و ده‌ست‌و پا، كه ته‌ن پوُش دای‌ناپوشيُ قه‌يدی نيه.
ئايه‌ی 63 سوره‌ی نور ئه‌فه‌رميُ:
بانگه‌وازی رُه‌سولي خودا ـ‌ص‌ـ له نيُو خوُتانا ـ‌ بوُ هه‌ر كارو ئيشيُ ـ وه‌ك بانگه‌وازی خوُتان له يه‌ك‌تر، چون يه‌ك مه‌زانن.
وه‌ختيُ رُه‌سولي خودا بوُ كاريُ بانگي ليُ كردن بيُ ماتلُي وه‌لُامي بده‌نه‌وه‌و سه‌ر پيُچي مه‌كه‌ن. ئه‌م بانگ كردنه وه‌كو بانگه‌وازی كه‌سي‌تر نيه، كه بوُتان هه‌بيُ وه‌لُامي بده‌نه‌وه يا وه‌لُامي نه‌ده‌نه‌وه.
خودا به‌وانه ده‌زانيُ كه به په‌نامه‌كي، خوُيان ده‌دزنه‌وه‌و خوُيان ده‌ده‌نه په‌نای يه‌ك.
با ئه‌وانه‌ی كه له فه‌رمان و ده‌ستوری رُه‌سولي خودا ـ‌ص‌ـ سه‌رپيُچي ده‌كه‌ن، ترسيان هه‌بيُ، كه به‌لُاييُكيان به سه‌ردا بيُ، يا عه‌زابيُكي سه‌ختيان دامان گير بيُ.
كاكه ئه‌حمه‌د له باره‌ی ته‌فسيری ئايه‌ی 61 سوره‌ی نور دا ده‌فه‌رميُ: «با تفسيري كه از آيه 61 سوره مبارك نور دارم، جمع شدن ذكور و اناثبا روابط خانوادگي و دوستي در آن آيه، و بر يك سفره نشستن آنان با رعايت موازين فقهي و اخلاقي «عفاف» جائز است. امّا اين جواز، براي همان كسان مذكور در آيه است، نه غير آنان. (نامه شماره 9)
به رُاستي دوُسيُكي خوُشه‌ويست و رُاسالُ‌و رُاس بيُژ و رُاس‌كردار، كه ده‌رو ناوی بوُ توُ وه‌ك يه‌ك ديُنيُ، وه به رُاسي‌و به دلُ، توُیُ خوُش ئه‌ویُ، وه دلُسوُزی توُو مالُ‌و مندالُي توُيه‌و ئاواته‌خوازی سه‌ربه‌رزی‌و سه‌ركه‌وتني دنياو قيامه‌تي هه‌موتانه‌و كه‌ش‌و هه‌وای جوُراو جوُر له دوُسايه‌تيه‌كه‌يدا كاريگه‌ر نيه، بوُچي له مالُي يه‌كتر نه‌توانن بخوُن‌و بخوُنه‌وه،‌هه‌رچه‌ن رُه‌سمه‌ن رُوخسه‌ت‌و ئيزنيان له يه‌ك‌تر وه‌ر نه‌گرتبيُ؟
دانيشتني تيُك‌رُای خاو خيُزاني دو رُه‌فيقي ئاوا به ره‌عايه‌تي چوار چيُوه‌ی زه‌وابتي «فقهي و اخلاقي» «حجاب» و «عفاف» له سه‌ر يه‌ك سفره به فه‌رموده‌ی قورئان، هيچ ئيشكاليُكي نيه.

سوال :
با سلام
آيامي گويند كاك احمد يك فقه دارد درست است

جواب :
كاكه احمد خود مي‌فرمايد: امّا در هيچ موردي، رأيم را اعلام نمي‌كنم، مگر هم مورد احتياج و هم مهمّ باشد. چندانكه نگفتن را مشمول نفرين قرآن بر آنان كه «يكتمون ما اَنْزلَ اللهُ» بدانم. (و با حذر از امكان پيدايش يك مذهب جديد ...)

سوال :
سلام
آيا يك دختري كه مي خواهد پيرو كاك احمد باشد مي تواند تا اندازهاي از وسايل آرايشي كند البته فقط در خانه استفتده كند(19 ساله)

جواب :
«آرايش» در عرف جامعه معنايي را القا مي‌كند كه براي دختر قبل از ازدواج، هر چند نزد محارم هم باشد، مناسب نيست. امّا در حدودي كه ضرر براي خود و ديگران نداشته باشد، در محدوده‌ي خانه شايد بي‌اشكال باشد.

سوال :
با سلام.
لطفااعلام بفرماییدزوجهایی که ناباروری دارندواین ناباروری ازطرف زن است , زن میتواند از تخمکهای اهدایی زنان دیگرکه در مراکز مجهز درمان ناباروری وجود دارد استفاده کند؟وآیاشرعا این امر مجاز است؟لازم به توضیح است که دراین عمل منی مردرابه تخمک اهدایی در خارج رحم تزریق وسپس آنراوارد حم زن می کنند.

جواب :
به‌طور قطع براساس تمام تحقيقات علمي و ديني، در توليدمثل جنسي،‌ فرزندي كه متولد مي‌شود،‌از تركيب و ادغام سلولهاي جنسي، با يكديگر بوجود مي‌آيد. يعني فرزند، زاده‌ي تخمك مادر و اسپرم پدر است. «انا خلقنا الانسان من نطفة امشاج» (الانسان 2) در مسئله مورد سؤالتان، اين فرزند هرچند، در رحم اين اين خانم‌، دوران رشد و نموّش را طي مي‌كند، امّا در حقيقت فرزند اين خانم نمي‌باشد. زيرا از تخمك او بوجود نيامده است. و از منظري ديگر، اثبات شرعي «بنوّت» (فرزندي) كسي، براي پدري و اثبات شرعي «ابوّت» (پدري) شخصي براي فرزندي، وقتي محقق مي‌‌گردد، كه اسپرم آن مرد (پدر) با تخمك زن منكوحه‌ي شرعي خود، آميخته گردد و فرزند از آن دو متولد گردد؛ بنابراين اين بچه همچنانكه اين مادر، در حقيقت مادرش نيست، آن پدر هم از نظر شرعي، پدرش نمي‌باشد. «نساءكم حدث لكم فأتوا حدثكم انّي شئتم»