بیانیه شماره دو
سه شنبه, بهمن ۱۵, ۱۳۸۱ ۲۱:۴۱بسم الله الرّحمن الرّحیم
« ربّنا ! انّنا سمعنا منادیاً ، ینادی للایمان ، ان : امنوا بربّکم فامنّا ؛ ربّنا ! فاغفرلنا ذنوبنا ، وکفّر عنّا سیّئاتنا ، وتوفّنا مع الابرار . » (آل عمران ۱۹۳)
«بدء الاسلام غریباً ، و سیعود کما بدء ؛ فطوبی للغرباء » . (الحدیث)
تاریخ دین ، حاصل تجربه ای است حیاتبخش از« معرفت » و « اخلاق » ،که درسیره ی یپیامبران – صلوات الله وسلامه علیهم- و جانشینان بحقّ آنان ، یعنی : شاهدان عینی دین درطیّ قرنها ، ابتدا به شیوه ی « تزکیه » و تحوّل درشخصیّت انسانها ، و سپس دگرگونی ا جتماعی – بارها – تحقّق یافته است . پیداست : دستیابی به فهم درست این « تعالیم » ، امکان پذیر نیست مگر با شناخت این طبیبان الهی ، و تشخیص تفاوت بین شخصیّت آ نان با مدّعیان دروغین ، که دین را وسیله ی نیل به آرزوهای نفسانی و هوی و هوس خویش می سازند . وآنچه امکان این شناخت را فراهم می کند ، هم مسیری صادقانه با آن رهبران راستین ، و تقیّد مشتاقانه به بایدها ونبایدهایی است که درسلوک آنان درباب تربیت و تعلیم ، به منظور رهایی انسان ازدام «خودبینی» هاو«خودپرستی» ها ، الزام آوراست .
واین بار ، ندای ایمان : ندای توحید و قسط وآزادگی ، از زبان درد آشنایی مشفق ، و هدایت یافته ای الهی ، و غریبی دیگر از تبار « غرباء » : کاکه احمدمفتی زاده – سلام الله تعالی علیه- جاری گشت ؛ تا آهنگ دلنواز آن ، درگوش جان هر رهگذر صاحبدلی ، زمزمه ی عشق واخلاص ، وحرکت بسوی کمال را سر دهد ؛ و- دگربار – حیات انسانی را به کالبد بی رمق« مسلمانان بیگانه شده ازقرآن » بازگرداند . واینجاست که وقتی ، خود ، سیراب ازسرچشمه ی زلال رحمت خاصّ ونعمت بی پایان خداوندی است – بی هراس از لومه ی لائم – ثمرات جانبخش آنرا همچون آب حیات – عاشقانه – به سائلین تشنه ی هدایت ، عرضه می کند : « الذین یبلّغون رسالات الله ، ویخشونه ، و لا یخشون احداً الّا الله… » (احزاب :۳۹). و برای رسیدن به فهم درست آن ، مخاطبان خویش را به « صدق واخلاص ، وسعی پیگیر » ، توصیه میفرماید . و این همه راملهم از رسالت صغرای حضرت رحمهً للعالمین- ص- ، درپرتوالطاف خفیّ الهی ، خلعت می یابد : « ذلک ،فضل الله ؛ یؤتیه من یشاء….» ( مائده ۵۴ ، حدید۲۱ ، جمعه۴ ) « فطوبی للغرباء » :
… « درآنجا ، یکی « درس » آموختم، کزان ،یک جهان « فهم » اندوختم .
شدم زان ، به «وضع جهان »آشنا ؛ به صدها « رموزنهان » آشنا .
بفهمیدم : امراض« این نسل » چیست؛ فریبنده ی مردم ساده کیست . » [۱]…
[۱] - نقل از شعر « به من باز گویند » که کا که احمد ، بعد از زندان پیش از انقلاب ، بیان فرموده ؛ واشاره به درسی است که در یکی از روُیا های صادق و شرفیابیهای مبارک ، از »رسالت صغری » یعنی : «رسالت خاصّ » حضرت محمّد – ص- گرفته است ؛ که منشأ تحوّ لی عظیم و همه خانبه ، واساس حرکت دینی ایشان گردید .


